|
زمانی می گفتند آدم که عاشق شد پا روی دنیا می گذارد... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ با پایان یافتن فصل سرد امتحانات دانشجویان خونگرم و خونسرد ایرانی و غیر ایرانی یک یه یک بدرود می گویند و به دیار خاطره هایشان باز می گردند. مسافر هندوستان اما تا اطلاع ثانوی همین خانه ی عاریتی را با پلکان های دیرآشنایش به سلاخ خانه ی پدری ترجیح می دهد!! ای در وطن خویش غریب، در این بن بست کج و پیچ سرما که روزگار غریبی است نازنین! روزگار غریبی است...»
به قلم علی بابا در شنبه بیست و ششم خرداد 1386 و ساعت 1:5
|
اطلاعات پرواز
 ... من رفتم ،
می روم جایز نیست، من رفتم. من رفتم و حدیث گفتم: چوپان به از گوسفند! آزادی به از بند! چه با لبخند، چه بی لبخند. آزادی، به از بند. (مسعود فردمنش) طولانی ترین سفرها با اولین قدم آغاز می شوند و اولین قدم، سخت ترین قدم ها است... اما حتی مردن در راه زیستن ِ افسانه ی شخصی همواره از مردن بدون آنکه چیزی از افسانه ی شخصی شنیده باشی ارزشمندتر است. (کمیاگر اثر جاودان پائولو کوئلیو) |
