در ایران برای دور کردن بلا و بدی، کارهای زیادی می کنند. مثلاْ اسفند دود می کنند، خون گوسفندی را می ریزند، بالای سردر خانه ها بسم الله می نویسند یا آیه ای از قرآن و چیزهای دیگر. کاری نداریم... هر کس اعتقادی دارد و آدم ها با اعتقاداتشان زندگی می کنند و هیچ کس هم حق ندارد اعتقاداتش را به دیگری تحمیل کند.

اما از هندوستان ما بشنوید: اینجا برای اینکه بدی بترسد و فرار کند بر سردر خانه ها مترسکی به شکل شیطان نصب می کنند. بر سردر این چادر - که چشمان نکته سنج مزدک آن را شکار کرد - نیز همین مترسک به چشم می خورد :

دیدن مترسکی که من نام آن را  "مترسک بلا به دور" می گذارم بر سردر خانه های اشرافی بنگلور تعجبی ندارد. اما آیا ساکنان احتمالاْ تهی دستِ این چادر هنوز هم چیزی برای از دست دادن دارند؟

...شاید صفای برادر، لبخند مادر، دست نوازش پدر و یا آغوش گرم همسر...

~~~~~~~~~

آمارهایی تکان دهنده از دنیایی که در آن زندگی می کنیم

~~~~~~~~~

صفحه اول روزنامه Times of India برای یک هفته به تصاویر بنگلور سیل زده اختصاص داشت:

پارکینگ آپارتمان ما بیشتر به استخر شبیه بود. صاحب آپارتمان در هفته ای که گذشت با یک مشت کارگر و چند پمپ دیزلی سعی می کرد آب ها را خارج کند. اما زمین اشباع شده بود و از چاه آسانسور آب بلافاصله بالا می آمد. صاحبخانه می گفت: «در ایران شما نفت از زمین می جوشد و اینجا آب.» منطقه ما پایین تر از سطح میانگین قرار دارد. در پارکینگ آپارتمان - که تنها راه ورود و خروج است - چندین حلقه چاه برای چنین روزی تعبیه شده که همه شان پر شده بود و از آنها آب می جوشید. برای یک هفته آب و برق ساختمان قطع بود. چون آب وارد کنتورها شده بود و هنگامی که برق قطع شود تانکرهای پشت بام که با پمپ برقی پر می شوند خیلی زود تخلیه می شوند. وضعیت بهداشت و ریش و ظروف و دیگر مسایل را خودتان تصور کنید. همه اینها نتیجه یک شب از باران های بی رحم بنگلور بود.

فهمیدم بیخود نیست که می گن: «هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد.»