ما چند وقت پیش به اتفاق یکی از دوستان مالدیوی^۱ به نام محمد شاروج به خیابان SP Road رفتیم تا از اوضاع و احوال بازار سخت افزار^۲ هند باخبر شویم. او در زمینه خرید کامپیوتر تجربیاتی داشت.

رعایت چند نکته مهم هنگام خرید در بنگلور ضروری است:

۱- ممکن است در ماه های اول سفر افرادی به بهانه بی تجربگی و ناواردیِ شما سعی کنند با دریافت مبالغی مایحتاج شما را تامین کنند. در این صورت پول خود را به هیچ بهانه ای به دست هیچ بنی بشری، چه ایرانی و چه غیر ایرانی ندهید.

۲- همیشه بگویید: «من زبان انگلیسیم خوبه و خودم می خوام چونه بزنم! [حتی اگه یه کلمه هم بلد نبودید]»

۳- در بنگلور برای هر چیز مثل لوازم آشپزخانه، مبلمان، موبایل و... محلهء ارزانی وجود دارد که با پرس و جو به راحتی می توان آنها را پیدا کرد.

۴- قبل از خرید از چندین مغازه قیمت بگیرید و آخر سر تا می توانید چانه بزنید. در هند چک و چانه از ایران هم بیشتر رواج دارد.

۵- اگر فروشنده کوتاه نیامد از مغازه بیرون بیایید. خودش آدم بدبختی است و دنبال شما می آید.

 ....خلاصه از این نصیحت های پدرانه که بگذریم، ما در تصویر زیر مشغول خوردن میوه ای به نام پاپایا هستیم که از خانواده انبه است، تقریباْ شبیه طالبی است، از درون مثل هندوانه قرمز است و بسیار شیرین. البته هندی های زبان نفهم روی پاپایا هم فلفل می ریزند!

....چند ساعت پس از گشت و گذار و دریافت قیمت از دکان^۳ های SP Road خسته و گرسنه به یک موزفروشی رسیدیم. در بنگلور و احتمالاْ جاهای دیگر هند موز در انواع و اقسام مختلف به وفور یافت می شود. قیمت آن هم از هر عدد ۵۰ تومان تجاوز نمی کند. اما آنچه توجه ما را جلب کرد موز های کوچکی بود که ظاهراْ کاربردی نداشت و برای بازار گرمی از آن استفاده می شد:

(*)~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

۱- مالدیو -که با نام آن از زمان شکست سنگین تیم ملی فوتبالش مقابل ایران- آشنا هستید مجموعه ۳۰۰۰ جزیره کوچک و بزرگ توریستی است و پایتخت آن مالِی نام دارد. کشور مسلمان اما آزادی است و بزرگترین جزیره آن حدود ۲۰۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. [نام واحد پولش را خاطرم نیست،] ولی ارزش پولش یک دوازدهم دلار است.

۲- این قیمت ها را به زودی در پستی ارائه می دهم.

۳- "دکان" مثل خیلی از واژگان دیگر میان زبان فارسی و هندی مشترک است. اگر ازدحام مطالب و وفور وعده های مسافر مجال داد درباره زبان محلی بنگلور هم به تفصیل خواهم نوشت.