نمی دانید وقتی مسافر آشنایی قرار است از ایران بیاید چه بلوا و آشوبی در آپارتمان ما -كه حالا ديگر ۷راس ايراني دارد- به پا می شود. همه حول می کنند و هر کس چیزی سفارش می دهد. یکی لِی لِی می دود توی راه پله، ديگري موبايل از دستش مي افتد توي ظرفشويي، از آن ته يكي داد مي زند: "ممد حَســــــــــــــــن؛ سبزيِ خورشت هم بگو!" و از اين چيزها...

یادداشت حیاتی و قابل توجه باران زیبا در قسمت سوغاتی های پست قبل بهانه اي شد تا ما دوباره سفره دلتنگي هاي خود را باز كنيم. اول نظر باران زيبا يا همان كاتاليزور قضيه:

...راستی یه دوست هندی پیدا کردم تو شیراز اهل بنگلور اسمش هدی هست.
تبصره: دیگه لازم نیست برای فرستادن سفارشات به کسی التماس کنیم(می دونی که) خودش گفت هر وقت رفتم هر چی خواستین بدین می برم. (خدا کنه زودتر بره) اونوقت هر چی خواستین بگین می فرستیم.

حراست فرودگاه لطف کردند و طی درخواستی، جاروی ایرانی تقاضا کردند كه البته از نيازهاي اوليه بشر است:

...باران جان مرسی
از لطف شما و هدی خانم
اگه یه دسته جارو به وزن سه کیلو گرم بیارن هم پول بارشو جبران می کنیم هم بقیه محبت ها رو...

و باران مجددا پاسخ داد:

والا من تا دسته جاروشو بیشتر نفهمیدم شما چه چیزای عجیبی در خواست می کنید. خواهرم چند مدت پیش از من در خواست حلیم بادمجون^۱ با نون بربری داشت. تازه بعد کلی التماس و این در اون در زدنا فهمیدم وقتی به دستش رسیده نون بربری رو برده تو کمد قایم کرده یه لقمه اش رو هم به شوهرش نداده امروزم شما یه دسته جاروی سه کیلویی می خوای به حق چیزای ندیده و نشنیده!!!

راستی من علاوه بر جاروی ایرانی چیزهای دیگری هم می خواهم:

- چند نفس عمیق بوی یاس های حیاط.
- ته بلیت ورودی سینما سعدی (ویژه جشنواره).
- یک استکان چای كمر باريك از چایخانه حافظیه.
- قندی که با قند شکن تکه تکه شده باشد.
- دو قلپ دوغ مانی ماس (نعنا زده).
- دو قاشق آش برق (داغ داغ) که رویش هم پیازداغ باشد.
- یک کف دست نون سنگک سر کوچه خودمان (از تنور درآمده):

نان سنگك (ارواحنا له الفداه!)

(*)~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
۱- در باب حليم بادمجان و ديگر مشتقات آن به چنچنه رجوع كنيد.