|
سیمبا زیر تخت خوابیده. احتمالاْ از بیکاری یا فراخی نشیمن گاه... مهم نیست !
مهم اینه که من بالاخره اینترنت گرفتم و تو این چند ساعت هنوز قطع نشده! خودش خیلیه! یارو مهندسه که می گفت: "Pakka" (پاکا). به هندی یعنی ۱۰۰ در صد، یعنی "مو لای درزش نمیره". اما یه ضرب المثل چینی میگه بشنو و باور نکن! این سیستم جدید شرکت "اسمش رو نبر" هست که Wi-Max نام داره. واسه این میگم اسمش رو نبر چون دفعه قبل یکی از خواننده ها گفت تو مگه از شرکت TATA.... ( اِ اِ اِ آخر از دهنم در رفت! ) ...پول می گیری که اینقدر اسمش رو می بری. نه بابا پول که نمی گیریم هیچ یه چند تا چیز دیگه هم میدیم. خلاصه زیاد وارد جزئیات نمی شم... {سیمبا از اون زیر میگه: "میوو..." یعنی "میخوای بگی تاحالا وارد جزئیات نشدی؟" } بهش میگم: "بچه پرو، تو چرتت رو بزن !!" عجب دوره زمونه ای شده ها. ما جرأت داشتیم به بابامون بگیم وارد چی بشو، وارد چی نشو !؟ خلاصه پریروز یه مهندس گاگول دیگه اومده بود که سیگنال رو پیدا کنه ولی همه جا رو گرفت اِلا دکل فرستنده تاتا. دو ساعت اون بالا به دستیارش می گفت: "یه ذره به چپ، یه ذره بالا، زیاد رفتی، قطع شد، یه کم پایین تر...." آخه این Wi-Max یه چیزی تو مایه های بی سیم هست و یه بابایی تو مایه های نصاب دیش ماهواره در ایران (البته یه کم کثیف تر و ندید پدیدتر ) از طرف شرکت مربوطه میاد رو پشت بوم خونه ما نشین، برف میاد گولوله میشی، میوفتی تو حوض نقاشی !!! تا اینجای کار تنها حسن Wi-Max اینه که شرکت ها دیگه نمی تونن کابل همدیگه رو بچینن! یعنی دیگه کابلی بالای درخت وجود نداره و فقط یه برج هست و گیرنده خانگی شما. بنابراین برای قطع کردن کانکشن شرکت رقیب نیاز به همکاری القاعده و حماس و اینا هست که فکر نمی کنم مقرون به صرفه باشه. اینجا وب نوشت سفرنامه الکترونیک است. اینجا همان جایی است که من دوباره برمی گردم به خود زندگی. دوباره می نویسم پس هنوز هستم، پس هنوز در سفرم...
به قلم علی بابا در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 و ساعت 18:12
|
اطلاعات پرواز
 ... من رفتم ،
می روم جایز نیست، من رفتم. من رفتم و حدیث گفتم: چوپان به از گوسفند! آزادی به از بند! چه با لبخند، چه بی لبخند. آزادی، به از بند. (مسعود فردمنش) طولانی ترین سفرها با اولین قدم آغاز می شوند و اولین قدم، سخت ترین قدم ها است... اما حتی مردن در راه زیستن ِ افسانه ی شخصی همواره از مردن بدون آنکه چیزی از افسانه ی شخصی شنیده باشی ارزشمندتر است. (کمیاگر اثر جاودان پائولو کوئلیو) |
| تبليغات | X |
چقدر فکرتون منفیه، منظورم عکس و کپی پاسپورت و اینا... بود!